نامی آسمانی

حضرتزینب علیها السلام در پنجم جمادیالاولی سال پنجم هجرت در مدینه منوره چشمبه جهان گشود . مادرش فاطمهزهرا سلام الله علیها و پدرش امام علی علیهالسلام بود. او را ام کلثومکبری، و صدیقه صغری می‏نامیدند . از القاب آنحضرت، محدثه، عالمه و فهیمهبود .

حضرت زینبدر پنج‏ سالگی مادر خود را ازدست داد و از همان دوران طفولیت ‏با مصیبتآشنا گردید . در دوران عمر بابرکت ‏خویش، مشکلات و رنج‏های زیادی رامتحمل شد، از شهادت پدر و مادرگرفته تا شهادت برادران و فرزندان، و حوادثتلخی چون اسارت و . . . را تحملکرد . این سختی‏ها از او فردی صبور وبردبار ساخته بود .


لحظه وصال
چشمانش را گشود و برای آخرین بارْ به دورترین نقطه خیره شد. در این مدتْحتی یک لحظه چهره برادر از نظرش دور نمانده بود. آتش اشتیاقْ بیش از پیششعله کشید و یاد برادرْ تمام وجودش را پر کرده بود. لحظه وصال نزدیک بود. دوباره خیمه های آتش زده و سرهای بر نیزه، چشمانش را به دریایی از غم مبدلساخت. زینب علیهاالسلامپلک ها را روی هم گذاشت و زیر لب گفت: «السلامعلیک یا اباعبداللّه » و به برادر پیوست.

نامی آسمانی
هنگامی که زینب علیهاالسلام ، این ریحانه علی و فاطمه علیهماالسلامچشم براین جهان فانی گشود، رسول خدا صلی الله علیه و آلهدر سفر بود. صبر کردندتا پیامبر باز گردد و چون نام حسن وحسین، نام این کودک را نیز از ملکوتبیاورد.
رسول خدا پس از مدتی از سفر بازگشت و به خانه نور چشم خود، فاطمهعلیهاالسلامرفت. علی علیه السلامدختر را در آغوش مبارک پیامبر نهاد ومنتظر نزول وحی شدند پس جبرئیل نازل شد و فرمود: «نامش را زینب بگذارید» وآن گاه از سرنوشت کودک خبر داد.
پیامبر زینب علیهاالسلامرا بوسید و صورت بر صورتش گذاشت و اشک از چشمانمبارکش جاری گردید. عرض کردند: «ای رسول خدا، سبب گریه شما چیست؟» فرمود: « این دخترْ در مصیبت ها شریک حسین من است».

دو شرط ازدواج
هنگامی که عبداللّهبن جعفر طیار به خواستگاری حضرت زینب علیهاالسلامرفت، امیرمؤمنان علیه السلام این ازدواج را به همان مهریه زهرا، ولی با دوشرط پذیرفت: شرط اول آن که حضرت زنیبعلیهاالسلامروزی یک بار به دیداربرادرش حسین علیه السلامبرود و دیگر آن که هر گاه حسین علیه السلامخواست به سفر برود، عبداللّهاجازه دهد زینب هم با حسین همراه شود و مانعوی نگردد. عبداللّهپذیرفت و ریحانه علی علیه السلام ، به عقد پسر عمویخود درآمد.

عبادت و بندگی حضرت
حضرت زینب علیهاالسلامدر خضوع و خشوع و عبادت و بندگی، وارث پدر و مادربود. او بیش تر شب ها را با عبادت و بندگی حضرت حق به صبح می رساند وهمواره قرآن تلاوت می کرد. تهجّد و شب زنده داری حضرت زینب علیهاالسلام ،در طول حیات پر برکتش ترک نشد؛ حتی در شب یازدهم محرمْ با آن همه رنج وخستگی و دیدن آن مصیبت های دل خراش هم به عبادت خدا پرداخت. حضرت سجاد علیهالسلاممی فرماید: «آن شب دیدم عمه ام بر سجاده نماز نشسته و مشغول عبادتاست» و نیز از آن حضرت نقل شده که «عمه ام زینبْ با این همه مصیبتِ ازکربلا تا شام، هیچ گاه نمازهای مستحبی را ترک نکرد» و نیز روایت می کنند « چون حضرت حسین علیه السلامبرای وداع با زینب آمد، فرمود: خواهرم، مرا درنماز شب فراموش نکن».

عروجی ملکوتی
حضرت زینب علیهاالسلامتنها 56 سال امانت الهی خویش را بر دوش کشید. نقلاست که در اواخر عمرِ آن بانوی بزرگ، در مدینه منوّره قحطی پیش آمد. عبداللّهبن جعفر، همسر حضرت زینب علیهاالسلام ، درشام مزرعه ای داشت وناچار به اتفاق همسر خود در آن دیار رحل اقامت افکند. حضرت در آن سرزمینبیمار شد و در همان جا روح خود، این امانت الهی را به صاحبش بازگرداند و باجسمی خسته از فراز و نشیب زمان و رنجور از جور مردمان به دیار باقی شتافت. عروج ملکوتی آن بانوی مکرمه بنا به قول مشهورْ در پانزدهم رجب سال 62 ق رخداد. اینک مزار شریفش، قبله عاشقان خاندان عصمت و طهارت است.

سراسر در عبادت و طاعت
عمر پربرکت حضرت زینب علیهاالسلامسراسر در عبادت و طاعت حضرت حق گذشت. اوهمواره در شدیدترین بلاها و سخت ترین حالاتْ جز آن چه پسند خدا بود، نگفت وجز آن چه رضای حق بود، نکرد. از حضرت سجاد علیه السلامنقل است که «عمهام زینبْ با این همه مصیبت های از کربلا تا شامْ هیچ گاه نمازهای مستحبی راترک نکرد، ولی در یکی از منازل دیدم که آن را نشسته می خواند. نگران شدم وسبب این کار را پرسیدم، گفت: سه شب است که سهم غذای خود را به اطفالخردسال می دهم و امشب از شدت گرسنگی، قدرت بر پای ایستادن ندارم».

 حضرت زینب (س)از مادر گرامیشان (س) ن

/ 1 نظر / 14 بازدید
نسیم رضوان

سلام سرچشمه صبر حضرت زینب علیهاالسلام است ویژگی ممتاز بانوصبر و استقامت است نکته دیگر برای الگو گرفتن از صبر و شکیبایی حضرت زینب(س) توجه به جایگاه صابرین در قرآن کریم است، آنجا که خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّمَا یُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَیْرِ حِسَابٍ؛ شکیبایان پاداش خود را بى‏حساب [و] به تمام خواهند یافت.» (سوره مبارکه زمر، آیه شریفه 10) کاش همه صبر حضرت زینب رو داشتیم ایکاش... پایدار باشید