مبارک است بانو!

مبارک است بانو   !

شنیده ام که به لطف خدا مادر شده ای و برای حسینعلیه السلامپسری ماه صورت بدنیا آورده ای.

چراغ چشم های رسول خدا صلی اللهعلیه و آلهروشن باد. و نام اعظمعلیمرتضیعلیه السلامپایدار که کودک تو نیزهمنام جدّ بزرگوارش است . اما چرا چشمانت چون اناری سرخ، به دانه های یاقوت اشک نشسته است؟

نگاه کن بی بی   !

ببین چگونه نوار سبز حسینیعلیه السلامکه به قنداقه اش بستی، در نوازش بال ملایک به رقصدرآمده است؟

تو غمگین مباش که در پیشانی تقدیر کودکت، نام نحس و شوم حرمله نوشته شده است. وچیزی نخواهد گذشت که تو با طفلت در مجاورت مردی از نسل جنایت که بند نافش را باقساوت و سنگدلی بریده اند، در کربلای معلّی خیمه خواهی زد.

دل قوی دار به مقامی که اهالی آسمان و زمین، با آن، طفل صغیرت را به دعا می خوانند و از اوطلب گشایش ابواب حوایجشان را دارند.

می دانم سخت است بانو!

دلت می خواهد می توانستی برای روزهای گرم و سوزان عطش در نینوا، اندکی شیر ذخیرهکنی، اما می دانی که میان لب های کوچک و ترک خورده طفلت، با عطش، عهدی دیرینه بسته اند.

پس صبور باش و بگذار حسینعلیه السلام ، هر قدر که دلش می خواهد، گلویعلیاصغرعلیه السلامرا ببوسد. از زینب کبریعلیهاالسلاممدد بگیر که چگونه با نگاهش بر حنجر حسینعلیه السلام ، بوسه می زند، اما لب ترنمی کند

رباب!

در آیینه بختت بنگر قدری از اندوهت کاسته خواهد شد . ببین که درخت عمرت بعد از شهادتعلیاصغرعلیه السلام ، زیاد سبز نخواهد ماند. و خزان هجرانشما، فصل کوتاهی خواهد بود که با مرگ تو در زیر آفتاب کربلا و بر مزار کوچکعلیاصغرعلیه السلام،به اتمام خواهد رسید. آن گاه در غرفه های بهشتی، حیات جاودان خود و کودکت را جشن شکرانه بگیر!

 نوشته نزهت بادی

/ 1 نظر / 12 بازدید
شهید

گل اشکم شبی وا می شد ای کاش همه دردم مداوا می شد ای کاش به هرکس قسمتی دادی خدایا شهادت قسمت ما می شد ای کاش اللهم ارزقنا فی الدنیا زیارت الحسین و فی الآخرت شفاعت الحسین (ع)